Bewogen door diep medelijden, denk ik na over mensen die zichzelf satanisten noemen, of heksen, noem het maar op. En ik denk dat ik het begrijp. Ze denken het juiste te doen, het juiste te hebben gevonden. Ze zien niet in dat het hun ondergang uiteindelijk zal betekenen. Ik veroordeel hen niet, ik benader hen het liefst gewoon van mens tot mens, van hart tot hart. Alleen ja, wanneer ze MIJ gaan proberen over te halen naar HUN kant zeg maar, dan weiger ik en is het ook einde contact. Toch, ik kan het niet helpen dat ik aan die mensen blijf denken, voor ze blijf bidden. De Vader heeft ze intens lief. En het gebed van een rechtvaardige mist zn uitwerking niet. Ik kan alleen tegen die mensen een boodschap geven vanuit de Vader: "Kom Thuis, mijn kind". xxx Amaris
Reactie plaatsen
Reacties